Vitamine E en C geneest ontstekingen bij radiotherapie bij dikke darmkanker

Gelezen op de site van www.ortho.nl, waar nog veel meer interessants is te lezen, maar dit terzijde.

Nieuw medicijn STI 571 blijkt al in Phase I studie effectief bij GIST

Bron: Monitor, vakblad van het Academisch Ziekenhuis Rotterdam en Daniël den Hoed Kliniek, december/januari nummer.

Uitgebreide Engelstalige site over alles wat met darmkanker heeft te maken

Van een trouwe bezoeker kreeg ik deze siteverwijzing. Een ongelooflijk uitgebreide site over alles wat met darmkanker heeft te maken. Deze man, onder de naam Altman, zegt zelf darmkankerpatiënt te zijn en heeft een overzicht gemaakt van wat en waar je alles over darmkanker kunt vinden op internet. Van regulier tot alternatief. Van overlevingsverhalen tot beschrijvingen van allerlei kruiden en vitamines. Maar bovenal wat ik erg interessant vind is dat hij alle actuele ontwikkelingen, zowel regulier als alternatief, goed bijhoudt. Ik heb contact met hem gezocht en we hebben afgesproken elk nieuwtje aan elkaar door te geven. Dus hopelijk levert dit iets op de komende tijd. Zie bv. ook de berichtgeving over de werking van naltrexzone, een soort kruidenolie op pagina andere alternatieven. Met indrukwekkende cijfers over de werking bij vele soorten kanker, waaronder darmkanker.

Met deze tekst introduceert Altman zijn site:

Introduction
After being diagnosed with colon cancer in March, 2001, I began looking for information on the internet about the subject. I was able to quickly locate lots of very good websites with plenty of material about colon cancer diagnosis, prevention, prognosis, chemotherapy, etc., but experienced considerable difficulty in finding a single site which summarized experimental therapies under development specifically oriented to colon cancer in a way that I found useful. I soon discovered that unfortunately my doctors were not always aware of the experimental drugs and trials I was finding, and concluded that if I didn't find out more about these things myself, no one else was going to do it for me. Feeling overwhelmed with unorganized information scattered everywhere, I decided to create for myself an HTML document containing links to the many websites of interest in order to help me organize my own thoughts and research. It occurred to me that this document might be of use to others as well, so I decided to put it up on the Web. You won't find any fancy graphics or other clever programming on this page, as I have little time to create such luxuries. Some sections of the page are better developed than others, reflecting my interests and time to work on them. What I would consider the "best developed" sections would be those on Biologic Agents (Monoclonal Antibodies, Cancer Vaccines) and the sections on Celebrex/Lovastatin (Celebrex is one of the few "alternative therapies" I could find which have serious suggestions of efficacy in the peer reviewed medical literature, although to date there have been no clinical trials proving efficacy in humans for colorectal cancer). If you are interested in "what is going on" with new drug development, but are having a hard time in "putting it all together", you have come to the right place. I plan on updating the page regularly, you can always see the latest date this has occurred at the top. The date you will see next to each item on the page is the date I first located that item - as of that date, the link was working.

Op zijn site is uiteraard een rechtstreeks e-mailadres van hem te vinden, maar voor wie wil dit is zijn e-mailadres, waar hij is te bereiken.

Overigens hopen we de nieuwste ontwikkelingen bij darmkanker ook altijd op deze site zo snel mogelijk te plaatsen. In het Nederlands.

Radio-immuuntherapie met CEA anti-body geeft hoopvolle resultaten in Phase-II trial met 30 darmkankerpatiënten

Het bedrijf Immunomedics meldt in een artikel in het tijdschrift Cancer  (15 febr. 2002) dat een Phase II trial met 30 gemetasteerde darmkankerpatiënten behandeld met radio-immuuntherapie significante verschillen gaf en hoopvol stemt voor de behandeling van darmkankerpatiënten ter voorkoming van een recidief. Ik heb onderstaand artikel vrij vertaald, maar vraag a.u.b. aan uw behandelend arts/oncoloog of mijn vertaling wel klopt. Overigens heb ik begrepen dat ook in de VU-Amsterdam en Radbout Nijmegen trials lopen met een vorm van autovaccinatie, maar weet dat niet zeker. Zal ik navragen. (d.d. 7 maart 2002). Overigens lijkt het erop dat het volgen van het Houtsmullerdieet aangevuld met suppletie en in samenhang met eventueel onderhoudschemo (5FU) ook voorkomt dat darmkankerpatiënten een recidief ontwikkelen, maar hier zijn nog geen  wetenschappelijke studies over gedaan, maar slechts ervaringsverhalen van patiënten. Voor wie hierin is geïnteresseerd neemt contact op met een orthomoleculaire arts. (zie pagina nuttige adressen) Voor metastases in de lever afkomend van darmkanker is RFA wellicht een optie. Zie kankersoorten-RFA.

28 febr. Persbericht van Immunomedics:

Deze publicatie rapporteert Phase-II studieresultaten van 30 darmkankerpatiënten die het middel I-131-labeled humanized CEA antibody zijn gegeven. Twee groepen van patiënten zijn bestudeerd. 21 patiënten met gemeten gemetasteerde darmkanker, en 9 patiënten die hun metastases hadden verwijderd door eerdere behandelingen (aanvullende groep). Beide groepen ontvingen een enkele dosis van het product, waarvan 5 patiënten met vastgestelde recidief een tweede behandeling ontvingen na 8-16 maanden na de eerste behandeling. De opnieuw behandelde patiënten hadden of gedeeltelijke of kleine respons getoond na de eerste behandeling en kregen daarna een recidief. Na opnieuw te zijn behandeld toonden 2 van de 4 een gedeeltelijke remissie (meer dan 50% vermindering van tumorgrootte) en een ander toonde stabilisatie als gevolg van de tweede behandeling. Van 19 beschikbare patiënten in de eerste groep met meetbare kleine gemetasteerde kanker ervaarden 3 (16%) gedeeltelijke remissie en 8 toonden kleine respons. 

De reacties hadden een duur tot 15 maanden en gemiddeld duurde een reactie 9 maanden. deze reacties geven alles bij elkaar een reactiepercentage van 58%. De onderzoekers rapporteren dat 7 van de 9 (78%) patiënten in de tweede, aanvullende behandelingsgroep vrij van de ziekte bleven tot 36 maanden, de datum waarop dit artikel is geschreven. (1 patiënt kreeg een recidief na 6 maanden, de ander na 30 maanden). In vergelijking, slechts 33% van patiënten in een historisch vergelijkbare controle groep, die standaard chemo na postoperatie kregen in hetzelfde ziekenhuis en in dezelfde periode werden vrij van de ziekte. De enige 'toxiciteit' die werd gezien was bij bloedcellen waar 1 patiënt van de 28 beschikbare patiënten een ernstige val van bloedplaatjes-trombocyten ('platelets') kreeg. Zelfs na herhaalde behandeling bij 5 patiënten toonde niemand van de patiënten een verhoging van de toxiciteit in vergelijking met de andere patiënten, aldus de auteurs.

"Deze eerste analyse van onze resultaten toont duidelijk dat radio-immuuntherapie met deze experimentele agenten een relatief veilige en hoopvolle behandeling lijkt te zijn voor darmkanker met kleine tumoren en heeft potentie als een behandeling in een aanvullende setting na een complete verwijdering van metastases", stelt prof. Thomas M. Behr, leidend auteur van dit artikel. "Sinds de tumoren van de meeste patiënten met darmkanker grote hoeveelheden van CEA tonen zou deze behandeling gebruikt kunnen worden bij veel van zulke patiënten met een algemeen onbehandelbare kanker". Deze studie is uitgevoerd aan de universiteit van Göttingen.

Cynthia L. Sullivan, President and CEO of Immunomedics merkt op: "Het is opvallend dat de groep met verwijderde gemetasteerde darmkanker die aanvullend daarna chemo ontvangen de meerderheid (67%) een recidief ontwikkelt binnen drie jaar, terwijl slechts 2 van de 9 patiënten een recidief kregen na slechts 1 injectie met CAE antibody. We plannen om deze resultaten te vertalen in grotere, gecontroleerde trials in meerdere landen. Deze enkele Phase-II studie, voor nu toegepast op grotere aantallen patiënten wordt samengevat en gebaseerd op de resultaten en  zullen we bekijken hoe een vervolg te geven met trials in meerdere ziekenhuizen en medische centra". Ms. Sullivan zegt verder:" Gebaseerd op de resultaten van een enkele behandeling bij de meeste patiënten en een herhalingsbehandeling bij 5 patiënten zonder noemenswaardige toxiciteit zijn we hoopvol gestemd en geloven dat zelfs een grotere effectiviteit kan worden bereikt bij patiënten die een dubbele behandeling ondergaan met deze radio-actieve CEA antibody. 

Voor verdere inlichtingen zie: Company Contact: Rebecca Kinner, Investor Relations, (973) 605-8200, extension 263. Visit the company's web site at http://www.Immunomedics.com .

-- PRESS RELEASE:Immunomedics Phase II Results Published --
Encouraging Phase-II Trial Results in the Therapy of Advanced Colorectal
Cancer Patients Published
MORRIS PLAINS, N.J., Feb. 28 /PRNewswire-FirstCall/ -- Immunomedics, Inc.
(Nasdaq: IMMU) today reported the publication of an article on clinical trial
results with its radiolabeled, humanized antibody against carcinoembryonic
antigen (CEA) in the February 15, 2002, supplement issue to the journal Cancer,
a publication of the American Cancer Society.
This publication reported Phase-II results of 30 colorectal cancer patients
given the I-131-labeled humanized CEA antibody. Two sets of patients were
studied, 21 with measurable metastatic colorectal cancer, and 9 who had their
metastases completely resected prior to therapy (adjuvant group). Both groups
received a single dose of the product, whereas 5 patients with documented tumor
recurrence received a second treatment 8-16 months after the first therapy. The
retreated patients had shown either partial or minor responses to the first
treatment and then relapsed. After retreatment, 2 of 4 showed a partial
remission (more than 50% decrease in tumor size), and another showed
stabilization of disease as a consequence of the second treatment.
Of 19 assessable patients in the first group with measurable, small-volume,
metastatic cancer, 3 (16 percent) experienced a partial remission and 8 showed
minor responses. The responses had a duration of up to 15 months, with an
average duration of response of 9 months. These results correspond to an overall
response rate of 58 percent.
The authors reported that 7 of the 9 (78%) patients in the second, adjuvant
treatment group remained free of disease for up to 36 months, when the data were
summarized for this article (one patient relapsed after 6 months and another
after 30 months). In comparison, only 33 percent of patients in a historical
control group, who received standard chemotherapy post surgery at the same
hospital and over the same time period, were free of disease.
The only toxicity observed was to blood cells, where 1 of 28 assessable
patients developed a transient severe drop in platelets. Even after repeated
treatment in 5 patients, none of the patients showed an increased toxicity,
according to the authors.

"This initial analysis of our results clearly suggests that radioimmunotherapy
with this experimental agent appears to be a relatively safe and promising form
of therapy for small-volume colorectal cancer, and has potential as a treatment
for colorectal cancer in an adjuvant setting, following complete resection of
metastases," stated Professor Thomas M. Behr, lead author of the article. "Since
the tumors of most patients with colorectal cancer express high amounts of CEA,
this therapy should be of use to many such patients with this generally
unresponsive cancer," he said further. The study was performed at the University
of Gottingen, Germany.
Cynthia L. Sullivan, President and CEO of Immunomedics, remarked: "It should
be appreciated that in the group with resected colorectal cancer metastases
receiving post-operative adjuvant chemotherapy, the majority (67 percent)
relapsed within 3 years, whereas only 2 of 9 showed cancer recurrence after a
single injection of this CEA antibody. We plan to confirm these early results in
larger, controlled trials."

"This single-site Phase II study, now encompassing a larger number of
patients, is being summarized and, based on the results, we will determine how
to proceed with multicenter trials," she added.
Ms. Sullivan further stated: "Based on the results of a single treatment in
most and a repeated therapy in 5 patients without limiting toxicities, we are
encouraged to believe that even better efficacy may be possible in patients
receiving two courses of this radioactive CEA antibody, but this needs to be
studied in the next trial," she clarified. "Since the antibody is humanized,
thus being over 90% human, we do not anticipate any problems with an immune
response to the therapeutic antibody," Ms. Sullivan commented.

Effect van aanvullende bestraling pre- en/of postoperatief bij darmkankerpatiënten nihil

In de Lancet (toonaangevend medisch tijdschrift) is een artikel geplaatst van een studie onder 8507 patiënten verdeeld over 22 trials die de effecten in kaart heeft gebracht van aanvullende bestraling vooraf en/of achteraf bij darmkankerpatiënten naast operatie in vergelijking met alleen operatie. De uitkomsten zijn objectief gezien heel teleurstellend, hoewel in de conclusie de groep onderzoekers nog een poging doen het resultaat positief te interpreteren. Maar The Lancet publiceerde ook een brief van Dr. Ralph Moss (Schrijver van o.a. Questioning chemotherapy enz. en zie zijn site www.cancerdecisions.com) die negatief is over de uitkomsten en grote vraagtekens plaatst bij bestraling bij darmkanker. (zie (vertaling van) brief van Ralph Moss onder dit artikel)  Het verschil in sterfte tussen de twee groepen was weliswaar 45% t.o. 50% (p= 0,0003), maar daar tegenover stond dat 8% t.o. 4% (p= 0,0001) mensen overleden aan andere oorzaken veroorzaakt door de bestraling, waarmee de winst van het eerste cijfer teniet wordt gedaan. En dan worden de bijwerkingen nog niet meegenomen in deze cijfers. De conclusie lijkt dan ook gerechtvaardigd dat bestraling voor of na operatie weinig toevoegt aan de kansen op herstel bij darmkanker en/of kansen op een recidief. wel durf ik als niet arts en absolute leek op te merken dat aanvulling met gezonde voeding en suppletie wellicht de kans op verbetering kan vergroten. Zie bv. effecten van bepaalde vitamines bij bestraling, chemo en hormoontherapie op pagina onderzoek en voeding, daar staat een heel schema gebaseerd op wetenschappelijke studies.

Adjuvant radiotherapy for rectal cancer: a systematic overview of 8507 patients from 22 randomised trials 

Colorectal Cancer Collaborative Group* 

--------------------------------------------------------------------------------
Correspondence to: CCCG Secretariat, University of Birmingham Clinical Trials Unit, Park Grange, 1 Somerset Road, Edgbaston, Birmingham B15 2RR, UK (e-mail:bctu@bham.ac.uk)

Summary 

Background At least 28 randomised, controlled trials have compared outcomes of surgery for rectal cancer combined with preoperative or postoperative radiotherapy with those of surgery alone. We have done a collaborative meta-analysis of these results to give a more balanced view of the total evidence and to increase statistical precision. 

Methods We centrally checked and analysed individual patient data from 22 randomised comparisons between preoperative (6350 patients in 14 trials) or postoperative (2157 in eight trials) radiotherapy and no radiotherapy for rectal cancer. 

Findings Overall survival was only marginally better in patients who were allocated to radiotherapy than in those allocated to surgery alone (62% vs 63% died; p40·06). Rates of apparently curative resection were not improved by preoperative radiotherapy (85% radiotherapy vs 86% control). Yearly risk of local recurrence was 46% (SE 6) lower in those who had preoperative radiotherapy than in those who had surgery alone (p=0·00001), and 37% (10) lower in those who had postoperative treatment than those who had surgery alone (p=0·002). Fewer patients who had preoperative radiotherapy died from rectal cancer than did those who had surgery alone (45% vs 50%, respectively, p=0·0003), but early (1 year after treatment) deaths from other causes increased (8% vs 4% died, p<0·0001). 

Interpretation Preoperative radiotherapy (at biologically effective doses 30 Gy) reduces risk of local recurrence and death from rectal cancer. If safety can be improved without compromising effectiveness, then overall survival would be moderately improved by use of preoperative radiotherapy, especially for young, high risk patients. Postoperative radiotherapy also reduces local recurrence, but short preoperative radiation schedules seem to be at least as effective as longer schedules. 

Hieronder de bief van Dr. Ralph Moss n.a.v. bovenstaand artikel tevens in The Lancet gepubliceerd. Hier mijn vrije Nederlandse vertaling daarvan:

Sir, De Colorectal Cancer Collaborative Group I toont duidelijk dat nog preoperatieve noch postoperatieve bestraling een merkbaar en meetbaar effect heeft op het uiteindelijk overleven van patiënten met deze ziekte (darmkanker). Patiënten die een postoperatieve bestraling kregen hadden een 9% lager risico om te sterven aan darmrectaalkanker dan de patiënten uit de controlegroep die alleen operatie kregen. Maar het overlevingsvoordeel wordt weggevaagd door de grotere sterfte aan andere oorzaken in de bestralingsgroep. Algemeen gesteld was het risico op sterven aan oorzaken anders dan aan de darmrectaalkanker 15% hoger bij degenen die de bestraling kregen dan in de controlegroep, een significant verschil.

De Collaborative Group stelt dat er geen duidelijk voordeel is van bestraling voor uiteindelijke overleving. Toch gelooft B. Minsky in zijn commentaar van 20 oct.2001 (red: in the Lancet) dat de studieresultaten aanvullende radiotherapie ondersteunt voor darmrectaalkanker. Die conclusie wordt getrokken omdat postoperatieve bestraling de kans op een recidief binnen vijf jaar verkleint met 7%. De Collaborative Group gelooft ook dat sinds een ongecontroleerd (dus zonder behandeling) lokaal recidief een vernietigend effect heeft op de kwaliteit van leven van een patiënt, verbeterde lokale controle middels bestraling voldoende voordeel geeft om deze behandelingen te rechtvaardigen. JA, ongecontroleerde lokale recidieven zijn vernietigend en verschrikkelijk. Maar dat zijn ook bovenmatig veel doden veroorzaakt door de bestralingen, zoals door hart- en vaatziekten, infecties en andere onbekende oorzaken. De onderzoekers en Minsky vermelden niet dat de bijwerkingen aan de maag van bestralingen de kwaliteit van leven van patiënten kan vernietigen. Patiënten die bestralingen kregen voor darmrectaalkanker heben meer chronische maagklachten (disfuncties) dan patiënten die alleen geopereerd worden. O.A. diarree, bloedingen, tenesmus (weet hiervoor geen Nederlands woord) en pijn bij de ontlasting zijn veelvuldig tijdens de bestralingstherapie.

Deze symptomen stoppen gedeeltelijk als de bestraling wordt stopgezet. Echter, 6 maanden tot een jaar of soms nog later, vertraagde postbestralingssymptomen kunnen zich ontwikkelen. In een medisch tekstboek worden deze symptomen als volgt omschreven: "Daar kunnen twee tot vier , soms zelfs acht ontlastingsmomenten zijn en de drang kan onweerstaanbaar zijn. Vaak zien we ook bloed erbij. Tenesmus is regelmatig en krampen worden vaak geassocieerd met de ontlasting. Bestralings 'proctitis' (weet hier geen Nederlands woord voor) wordt regelmatig vergezeld met pijn en bloedingen; de laatste kunnen ernstig en hardnekkig zijn, soms zelfs leiden tot noodzakelijke bloedtransfusies....ernstige of complete verstopping (van de darmen) kan zich ontwikkelen.

Enige inschatting van bestralingstherapie moet in ogenschouw worden genomen en niet alleen het statistische effect op recidieven, maar wat patiënten eigenlijk ervaren als een resultaat van de behandeling. Wat patiënten nodig hebben is een compleet beeld van de baten en de kosten (red: figuurlijk gezien dan), zonder dat is het onmogelijk weloverwogen en bestudeerde keuzes te maken voor een behandeling. Maar hoeveel darmrectaalkankerpatiënten vraag ik me af zal worden verteld dat aanvullende bestralingstherapie niet bewezen heeft het leven te verlengen maar in feite ernstige korte- en lange termijn bijwerkingen veroorzaakt? Hoeveel patiënten zal worden verteld dat aanvullende bestraling in feite zal leiden tot hun onvermijdelijke dood?

Ralph W. Moss

Hieronder de originele brief in het Engels gepubliceerd in the Lancet, maart 2002.

Lancet 2001; 358: 1291-304 

Sir--The Colorectal Cancer Collaborative Group1 clearly show that neither preoperative nor postoperative radiation therapy has an appreciable effect on overall survival in patients with this disease. 

Patients who received postoperative radiation therapy did have a 9% lower risk of death from rectal cancer than controls. But this survival advantage was all but wiped out by the more frequent deaths from other causes in the radiation therapy group. Overall, the risk of death from causes other than rectal cancer was 15% higher in those who received radiation therapy than in those who did not, a significant difference. 

The Collaborative Group state that there was no clear benefit of radiotherapy for overall survival. Yet, B Minsky, in his Oct 20 commentary,2 believes that the study results support the use of adjuvant radiation therapy for rectal cancer. That conclusion arises because preoperative radiation therapy did decrease the chance of a recurrence at 5 years by 7%. The Collaborative Group also believe that since uncontrolled local recurrence can have a devastating effect on patients' quality of life, improved local control with radiotherapy might be a sufficient benefit to justify this treatment's use. 

Yes, uncontrolled local recurrences are devastating. But so too are excess deaths caused by radiation therapy, such as through cardiovascular disease, infections, and other, unknown, causes. The researchers and Minsky do not mention that the side-effects to the bowel of radiation therapy can devastate patients' quality of life. Patients receiving radiation therapy for rectal cancer have more chronic bowel dysfunction than do those who undergo surgical resection alone.3 Diarrhoea, bleeding, tenesmus, and pain on defecation are frequent during therapy. 

Ralph W. Moss

These symptoms commonly subside when treatment stops. However, 6 months to 1 year or more later, delayed postradiation symptoms can develop. In one textbook these symptoms are described: "There may be two to four or even eight or more bowel movements a day, and the urgency may be compelling. Blood is also often seen. Tenesmus is frequent, and cramping pain is often associated with defecation. Radiation proctitis frequently is associated with pain and bleeding; the latter may be severe and persistent, occasionally requiring transfusions . . . Severe or complete obstruction may develop."4 

Any assessment of radiation therapy must take into account not just the statistical effect of treatment on recurrences, but what patients actually experience as a result of the treatment. What patients and their families need is the complete picture, of costs as well as benefits, without which it is impossible for them to make educated treatment decisions. But how many rectal cancer patients, I wonder, are told that adjuvant radiation therapy has not been proven to extend life but may in fact cause serious short-term and long-term adverse effects? How many are told that adjuvant radiation may in fact lead to their untimely deaths? 
Ralph W Moss 

Roken, rood vlees en alcohol zijn grote veroorzakers van dikke darmkanker

Wat natuurlijk al veel langer bekend is is nu bevestigd door een promotiestudie van E. Tiemersma, die vrijdag 12 april 2002 promoveert aan de Landbouw Universiteit van Wageningen. Tiemersma verwerkte twee onderzoeken in haar studie. Een onderzoek bij 1000 mensen, waarvan de helft met dikke darmpoliepen en een tienjarige studie onder 36.000 mensen. Er is lang aangenomen dat erfelijkheid bij dikke darmkanker een grote rol speelt. Vooral een bepaalde  samenstelling van bepaalde enzymen (eiwitten) bij mensen zou de kans op dikke darmkankers vergroten of verkleinen. Maar uit deze studies blijkt dat dit slechts in beperkte mate een rol speelt. De inname van kankerverwekkende stoffen zoals door roken en rood vlees spelen volgens Tiemersma  een veel grotere rol in het ontstaan van dikke darmkanker. Persoonljik denkmik dan hoe is het toch mogelijk dat veel artsen en organisaties als het KWF durven blijven beweren dat goede voeding en suppletie geen therapeutische werking zou hebben. Onvoorstelbaar als je ziet wat er allemaal aan onderzoeken naar boven komt op dit moment. Het volledige onderzoeksrapport is op te vragen bij de Landbouw Universiteit van Wageningen.

Capecitabine (Xeloda) beter alternatief voor 5-FU bij gemetasteerde darmkanker

Nadrukkelijk wil ik mensen die vaak informatie van deze site afhalen en dit gebruiken voor eigen mediapublicaties erop wijzen dat alles overgenomen mag worden, maar dan volledig en met bronvermelding. Het valt me op dat vaak berichten die als eerste op deze site verschijnen enkele uren/dagen later in allerlei andere media en websites verschijnen zonder bronvermelding. Ik vind dat niet correct en zou het op prijs stellen en eis op basis van copyright dat als bron deze site www.kanker-actueel.nl wordt vermeld.

Bron: European Journal of Oncology (d.d. 30 nov. 2001) en Journal of Clinical Oncology (d.d. april 2001) en het bedrijf Roche Nederland BV, waarvoor hartelijk dank .

Al meer dan een jaar is bekend dat het middel Capecitabine, ook wel Xeloda genoemd, een veel betere chemo is dan 5-FU bij darmkanker. Al in april 2001 is in The Jourmal of Clinical Oncology een Phase III studie gepubliceerd over een gerandomiseerde trial bij 605 patiënten met gemetasteerde darmkanker. Toch krijgen naar onze informatie nog bijna alle patiënten in Nederland na een operatie en/of andere behandeling een kuur van ca. 6 tot 9 maanden (!) voorgeschreven met het uiterst giftige 5-FU. De bijwerkingen/klachten bij 5-FU zijn haaruitval, misselijkheid,  diarree, aantasting van bepaalde zenuwen vooral in toppen van handen en voeten enz. Patiënten die 5-FU hebben gebruikt weten hoe zwaar 5-FU op den duur kan zijn. Capecitabine (Xeloda) veroorzaakt veel minder van dergelijke klachten (p<0.0002) terwijl de effectiviteit, aldus het onderzoeksrapport ervan minimaal hetzelfde is als van 5-FU. Hoewel er geen significant verschil zat in de gemiddelde tijd van optreden van een recidief. Maar juist die altijd bijkomende klachten maken dat capecitabine (Xeloda) een veel beter alternatief is (bv. bij capecitabine (Xeloda) is er bijna geen sprake van haaruitval) . Daar komt bij dat capecitabine (Xeloda)  oraal en thuis kan worden ingenomen terwijl voor 5-FU mensen toch naar het ziekenhuis moeten, ook een grotere belasting dus. Ik heb telefonisch contact gehad met de producent van Xeloda en zij vertelden mij dat ze verbaasd waren over de informatie dat capecitabine in Nederlandse ziekenhuizen bijna niet wordt voorgeschreven. In Amerika is dit al twee jaar standaard voorgeschreven bij mensen met gemetasteerde darmkanker. Op dit moment loopt er ook een Phase III studie naar het gebruik van capecitabine (Xeloda)  bij gemetasteerde borstkanker nadat chemo's als taxol (anthracycline en taxane) niet aansloeg omdat zowel een Phase I als Phase II studie (gepubliceerd in European Journal of Cancer d.d. 30 november 2001) significant betere respons en efffectiviteits resultaten gaf met veel minder bijwerkingen. In 35 landen wordt op dit moment capecitabine (Xeloda) standaard als behandeling gegeven wanneer chemo's als taxol, anthracycline en taxane geen respons geven.

Volledige wetenschapsartikelen zijn opvraagbaar bij Roche Nederland BV, adresgegevens en contactpersoon bij ons bekend. 

Geldgebrek stopt succesvolle aanpak autovaccinatie van darmkanker 

In april 2001 stuurde Dr. van den Eertwegh (VU Amsterdam) mij een prachtig artikel over een Phase III studie die aantoonde dat een vaccinatieprogramma bij darmkanker patiënten met autovaccinatie succesvol was (zie ook op deze pagina autovaccinatie bij darmkanker waarin een uitvoerige beschrijving van studie en ideeën erachter) . Dr. Van den Eertwegh schreef toen dat een vervolg op de gepubliceerde studie zou zijn dat in een aantal Nederlandse ziekenhuizen alle darmkankerpatiënten die dat wilden een autovaccinatieprogramma konden volgen. Een kort citaat uit een veel uitvoeriger bericht: Een andere strategie in de adjuvante behandeling van het coloncarcinoom is actieve specifieke immunotherapie (ASI) die tot doel heeft een tumorspecifieke immuunrespons op te wekken. In een studie verricht op de Vrije Universiteit in samenwerking met 11 andere Nederlandse ziekenhuizen resulteerde immunisatie met autologe tumor cellen van patiënten met stadium II coloncarcinoom in een significante afname (61%)  in relatief risico op recidieven en een statistisch significante verbetering in recidief-vrije overleving

Het vreemde was dat afgelopen jaren mensen steeds kregen te horen als ze zich hiervoor wilden aanmelden dat het programma nog niet begonnen was. Afgelopen week kreeg ik zowel telefonisch als bevestigd via e-mail te horen dat deze vorm van behandelen stopgezet is wegens geldgebrek. Dr. van den Eertwegh schreef mij dat zodra zij een nieuwe sponsor hebben gevonden het programma van autovaccinatie alsnog uitgevoerd zou kunnen worden. Een in mijn ogen onacceptabele manier van omgaan met beloftevolle behandelingen. En geeft mij persoonlijk wel te denken wat voor belangen worden gediend om zo'n studie tegen te houden. 

Afgelopen week was ik op bezoek bij een Duitse professor en oncoloog die veel werkt met autovaccinatie. Deze professor neemt via een biopt tumorweefsel van de patiënt, zet dat op kweek en creërt zo een vaccin dat hij later bij de patiënt inbrengt.Toen ik hem vroeg of dat nu duur was vertelde hij me het volgende:er is een biopt nodig, daarna staat de kweek een maand of twee in een laboratorium en daarna wordt het geïnjecteerd. Vaak door de patiënt zelf thuis zoals zoveel diabetici zichzelf injecteren. Rekent u zelf maar uit, dit is niet echt duur en zeker niet duurder dan welke chemobehandeling dan ook. Het is bij ons onderdeel van een totale behandeling, maar wel experimenteel omdat er nog geen Phase III studies naar zijn gedaan. Maar de professor verzekerde mij dat er redelijk veel succes mee wordt geboekt. (naam en adres van professor bij mij op te vragen)

Zouden de belangen van de farma-industrie misschien op deze manier veilig worden gesteld? Geen geld voor dit soort behandelingen en wetenschappelijke studies voorkomt dat de farma-industrie zijn melkkoe van chemo aan patiënten kwijt raakt. Maar wat voor rol speelt de overheid in deze? Voor dit soort behandelingen moet toch geld vrij te maken zijn als dit voor grote groepen mensen een uitkomst zou betekenen? En waarom brengt de VU dit niet in de openbaarheid? Sorry dat ik zo cynisch ben maar dit roept bij mij grote vraagtekens op, zeker als je ook het bericht leest van het nog weinig toepassen van het veel betere - minder bijwerkingen - capecitabine (Xeloda) bij darmkankerpatiënten dan het standaard gegeven 5-FU, hoewel in de VU regelmatig wel capecitabine (Xeloda) wordt voorgeschreven aldus de woordvoerders van de VU. Zie ook op deze pagina informatie daarover.